Skip to main content

GST யின் தவறான கொள்கைகள் ஏன் சரி செய்யப்படவில்லை?

 May be a cartoon of 2 people

ஜிஎஸ்டி கவுன்சிலில் ஒரு மாநிலத்தின் விகிதம் அல்லது ஜிஎஸ்டி வருவாய் தொகுப்பிற்கு மாநிலங்களின் பங்களிப்பை முன்வைத்து வாக்களிப்பதற்கான விகிதாச்சார பிரதிநிதித்துவம் இருந்திருந்தால், கோவிட் பெருந்தொற்றுக் கால மருத்துவப் பொருட்கள் இப்போது வரி இல்லாமல் இருந்திருக்கும்.
பெருந்தொற்று காலப் பணிகளை விரைவுபடுத்த பெரும்பாலான நாடுகள் வழக்கமான செயல்பாடுகளை நிறுத்தி வைத்த நேரத்தில், இந்தியாவில் உள்ள பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் வரி (ஜிஎஸ்டி) கவுன்சில் இன்னும் உயிர் காக்கும் மருந்துகள் மற்றும் மிக முக்கியமான மருத்துவக் கருவிகளுக்கு வரி விதிக்கவேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பது குறித்து "விவாதத்தில்" ஈடுபட்டுள்ளது. பெருந்தொற்றை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான உயிர் காக்கும் பொருட்கள் மீதான வரிவிலக்கு குறித்த ஒருமித்த கருத்து, மே 28 அன்று நடந்த கவுன்சில் கூட்டத்தில் வலுவற்று இருந்தது.
சில மாநிலங்களின் கவுன்சில் உறுப்பினர்கள் (அமைச்சர்கள்) இந்த தயாரிப்புகள் மீது தொடர்ந்து வரி விதிக்க வேண்டும் என்று வாதிட்டனர், சில நேரங்களில் வலுவாகவும், மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும் இந்த இரக்கமற்ற குரல் GST வரிவிதிப்பின் செயல்முறையில் இருக்கும் குளறுபடிகளையும், குடிமக்களின் மீதான அக்கறையற்ற தன்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஜிஎஸ்டி கவுன்சிலில் 31 மாநிலங்களின்பிரதிநிதிகள் இடம் பெற்றிருக்கிறார்கள். ஜி.எஸ்.டி.யின் மூலமாக (மாநிலங்களில் இருந்து) வசூலிக்கப்படும் வரி மத்திய அரசால் திரட்டப்படுகிறது, பிறகு ஒரு குறிப்பிட்ட கணக்கின் அடிப்படையில் ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் அந்த நிதி திருப்பி அளிக்கப்படுகிறது.
பெரும்பாலான கூட்டாட்சி நாடுகளைப் போலவே, மாநிலங்களுக்கு இடையே வரி வசூலிப்பது மற்றும் விநியோகிப்பதிலும் சமநிலையின்மை உள்ளது, வசூலிக்கப்பட்ட வரிக்கும், திரும்ப விநியோகம் செய்யப்பட்ட வரிக்கும் இடையிலும் இந்த சமநிலையின்மையை பார்க்க முடியும். மஹாராஷ்டிரா, தமிழ்நாடு, கர்நாடகா மற்றும் குஜராத் ஆகிய நான்கு மாநிலங்கள் மட்டும் மற்ற 27 மாநிலங்கள் வசூலிக்கும் GST வரிக்கு இணையான (45சதவிகிதம்) நிதியைத் திரட்டி ஒன்றிய அரசிடம் வழங்குகின்றன. பெரும்பாலான கூட்டாட்சி அமைப்பு நாடுகளில் பெரிய, வருமானம் அதிகமுள்ள மாகாணங்கள் அல்லது மாநிலங்களில் இந்த நிலை இருக்கிறது, எடுத்துக்காட்டாக, அமெரிக்காவில், 6 பெரிய, பணக்கார மாகாணங்கள் பிற 44 மாகாணங்களுக்கு இணையான பங்களிப்பை வழங்குகின்றன.
இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வொரு மாநிலமும் வருவாயில் இரண்டு முக்கிய கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது - மாநிலத்தின் சொந்த வருமானம் மற்றும் மத்திய அரசிடமிருந்து பெறுகிற வருமானம், ஒன்றிய அரசால் திரட்டப்படும் வரிகளில் இருந்து கிடைக்கும் பங்கு மற்றும் மானியங்கள் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியது.மேலே குறிப்பிட்ட நான்கு மாநிலங்களின் ஒட்டுமொத்த வரி வருவாயில் 30 சதவீதம் மட்டுமே (மகாராஷ்டிரா, தமிழ்நாடு, குஜராத் மற்றும் கர்நாடகா) மத்திய அரசிடமிருந்து திரும்பக் கிடைக்கிறது. ஆனால் மீதமுள்ள 27 மாநிலங்களுக்கு, அவற்றின் வருவாயில் இருந்து ஏறத்தாழ 60 சதவீதம் மத்திய அரசிடமிருந்து பெறப்படுகிறது. சிறிய வடகிழக்கு மாநிலங்களைப் பொறுத்தவரை, மத்திய அரசிடமிருந்து கிடைக்கும் இந்த வரிவிகிதமானது அவற்றின் மொத்த வருவாயில் 80-90 சதவீதமாகும்.
நடைமுறையில், ஜி.எஸ்.டி தொகுப்பிற்கு அதிக பங்களிக்கும் மாநிலங்கள் ஒன்றிய அரசிடம் இருந்து அதிகம் பயன் பெறுவதில்லை, அல்லது சார்ந்திருக்கவில்லை, அதே நேரத்தில் குறைந்த பங்களிப்பை வழங்கும் மாநிலங்கள் அதிக பலனடைகின்றன. இத்தகைய பரஸ்பர ஆதரவுப் பரிமாற்றங்கள் இந்தியாவுக்கு புதிதானவை அல்ல. பெரும்பாலான கூட்டாட்சி நாடுகளில் இது வழக்கமானதுதான், ஆனால், பல ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்த விகிதங்ககளில் இருக்கும் அநீதியை நாம் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
ஆனால் இந்தியாவின் விஷயத்தில், இரண்டு தனித்துவமான பிரச்சினைகள் உள்ளன - ஒன்று நீண்ட காலமாக உள்ளது, மற்றொன்று கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் வளர்ந்துள்ளது. நீண்ட கால பிரச்சினை என்னவென்றால், பரஸ்பர ஆதரவுப் பரிமாற்றங்கள் தொடர்ந்து அதிகரித்து தலைப்பட்சமாக மாறிவிட்டன, குறிப்பாக கடந்த 25 ஆண்டுகளில். கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு கூட்டாட்சி ஒன்றியத்திலும், காலப்போக்கில் மாநிலங்களுக்கு இடையிலான வளர்ச்சி விகித வேறுபாடுகளைக் குறைக்க இந்த பரஸ்பர ஆதரவுப் பரிமாற்றம் திட்டமிடப்பட்டது. அதாவது, இத்தகைய பரிமாற்றங்கள் மூலம் மாநிலங்கள் சமமான வளர்ச்சி அடைவதால், வளர்ச்சியின் அடிப்படையில் இந்தப் பரிமாற்ற விகிதமானது குறைக்கப்பட வேண்டும், ஆனால் இந்தியாவில் விஷயம் நேர்மாறாக நடக்கிறது.
கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் மத்திய அரசு இரண்டு நடவடிக்கைகளின் மூலம் இந்தப் பிரச்சினையை பெரிதும் அதிகரித்துள்ளது. முதலாவதாக வரிவிதிப்புக் கொள்கைகளில் நிகழ்ந்திருக்கும் மாற்றங்கள், அதாவது நேர்மையானதும், சரியானதுமான நேரடி வரிவிதிப்பு முறைகளை அதிகரிப்பதை விடுத்து, நீதியற்ற மறைமுக வரிவிதிப்பு முறைகளை தொடர்ந்து அதிகப்படுத்தி மாநிலங்களின் வருவாயை சிதைத்தது. நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்கும் வகையில் ஒன்றிய அரசானது ஒரு மிகப்பெரிய சதவிகிதத்தை (தோராயமாக 18 சதவிகிதம்) நிதிப்பெருக்க வரியாக (CESS), GST தொகுப்பிற்குள் அடங்காத அதாவது மாநிலங்கள் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாத மறைமுக வரியாக எடுத்துக் கொள்கிறது. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்திக் குறியீட்டுடன் ஒப்பிடும்போது (கடந்த 2014 ஆம் ஆண்டிலிருந்து) இத்தகைய மறைமுக நிதிப்பெருக்க வரியானது ஒவ்வொரு ஆண்டும் 21 % அளவில் உயர்ந்து வந்திருக்கிறது. ஒரு சாமானிய இந்தியனின் மீது இந்தச் வரிச் சுமை ஏற்றப்படுகிறது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் அதிக வரி செலுத்தும் கருவியாக அவன் தள்ளப்பட்டிருக்கிறான், ஆனால், இந்த நிதி எந்த வகையிலும் மாநிலங்களுக்குத் திரும்பக் கிடைக்காது, அது ஒன்றிய அரசின் கைகளில் தஞ்சமடைந்து விடும். இந்த வரிவிதிப்பு முறைகளின் கூட்டு விளைவாக மாநிலங்களின் வரி வருவாய் தொடர்ந்து குறைந்து வருகிறது, மாநிலங்களின் வழியாக திரட்டப்படுகிற வரியை பல்வேறு மறைமுக வழிகளில் பெற்றுக் கொள்கிற ஒன்றிய அரசு அதை முறையாக திரும்பச் செலுத்துவதில்லை, நடைமுறையில் இருக்கிற GST தொகுப்பின் நிலுவைத் தொகையைப் பெறுவதே மாநிலங்களின் சாதனையாக மாற்றப்பட்டுவிட்ட நிலையில், இது குறித்து மாநிலங்கள் வாய் திறப்பதில்லை. இது "பொருளாதாரக் கூட்டாட்சி"க்கு (Fiscal Federalism) நிகழும் அவமதிப்பு மற்றும் "கூட்டுறவு கூட்டாட்சி" (Co-Operative Federalism) மீதான தாக்குதல்.
இந்த சூழ்நிலையில் தான் "ஒரு மாநிலம் ஒரு வாக்கு" என்கிற கவுன்சில் வாக்கெடுப்பு முறை மிகப்பெரிய அநீதியாக இருக்கிறது, ஒரு மாநிலம், ஜிஎஸ்டி தொகுப்பிற்கு அளித்திருக்கும் பங்கு அல்லது GST தொகுப்பிற்கு அது அளித்திருக்கும் நிதி வருவாய் குறித்த எந்த உணர்வும் இல்லாமல் கவுன்சிலில் நடைமுறையில் இருக்கும் வாக்கெடுப்பு முறை மாநில நலன்களுக்கு எதிரானது, GST கவுன்சிலுக்கான இந்த நடைமுறையை முந்தைய ஐ.மு.கூ அரசு தான் நிறுவியது என்பது உண்மைதான், GST வரிவிதிப்பு முறையை மாநிலங்கள் ஒப்புக்கொள்வதற்காக செய்யப்பட்ட ஏற்பாடு இது. ஆனால், நடைமுறையில் இது அமைப்பை சிதைக்கிறது, ஒன்றியத்தில் இருந்து நிதிப் பரிமாற்றத்தை அதிகம் சார்ந்திருக்கும் மாநிலங்கள் GST வசூலை அதிகரிக்க விரும்புகின்றன, அதே நேரத்தில் சார்பு குறைவாக உள்ள மாநிலங்கள் குடிமக்களின் கவலைகள், வரிச்சுமை குறித்து அதிகமாக சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது.
கோவிட் பெருந்தொற்றுக்கான உயிர்காக்கும் மருந்துகள் மற்றும் மருத்துவக் கருவிகள் மீதான வரிகள் அத்தகைய வேறுபாடுகளின் அப்பட்டமான எடுத்துக்காட்டாக இருக்கலாம். பெரும்பாலான பெரிய மாநிலங்கள் மனிதாபிமான அடிப்படையிலும், குடிமக்களின் நலன் கருதியும் இந்த வரி வருவாயை கைவிட தயாராக உள்ளன. இந்திய மக்கள் தொகையில் கிட்டத்தட்ட 70 சதவீதத்தைக் கொண்டிருக்கும் பன்னிரண்டு மாநிலங்கள் தங்கள் மாநில மக்கள் மீது கோவிட் பெருந்தொற்று உயிர்காக்கும் மருந்துகள் மற்றும் மருத்துவக் கருவிகளுக்கான வரியை விதிக்க விரும்பவில்லை. ஆனால், ஏனைய 19 மாநிலங்கள், அதாவது நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 30 சதவிகிதத்துக்கும் குறைவான குடிமக்களைக் கொண்டிருக்கும் மாநிலங்கள், தொடர்ந்து இந்த வரியை விதிக்க விரும்புகின்றன, இவை அனைத்தும் அளவில் சிறிய மாநிலங்கள் மட்டுமல்ல, இங்கிருக்கும் அரசுகள் ஒன்றிய அரசோடு நெருக்கமான அரசியல் கூட்டணியை வைத்திருக்கும் மாநிலங்கள்.
மக்கள்தொகை அடிப்படையில் இந்த பெருந்தொற்று காலத் தயாரிப்புகளின் மீதான GST வரி என்பது அந்த மாநிலங்களுக்கு மிகக் குறைவானதுதான், ஆனால், அவை பெரிய மாநிலங்களில் இருந்து ஒன்றிய அரசுக்குக் கிடைக்கும் கணிசமான வரி வருவாயை அதிக விகிதங்களில் பகிர்ந்து கொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பை நோக்கி நகர்கின்றன. லட்சக்கணக்கானவர்கள் தொடர்ந்து பெருந்தொற்றால் கடுமையாகப் பாதிப்படைந்து வரும் நிலையில், இந்த பிரச்சினை GST கவுன்சிலின் அமைச்சர்கள் குழுவிற்கு விவாதத்திற்காக அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது. சிக்கல் என்னவென்றால், இந்தக் கவுன்சில் ஏற்கனவே வரிவிதிப்புக்கு ஆதரவானவர்களால் நிரம்பி வழிகிறது.
இது ஒரு "சிறுபான்மை மாநில உரிமைகள்" பிரச்சினை அல்ல. வரி செலுத்துவது அரசாங்கங்கள் அல்ல, மக்கள். ஆகவே, வரிக் கொள்கை என்பது ஜனநாயகத்தில் மக்களின் தேவைகளையும், விருப்பங்களையும் எதிரொலிக்க வேண்டும். GST கவுன்சிலில் ஒரு மாநிலத்தின் பங்களிப்பு அளவு அல்லது GST வருவாய் தொகுப்பிற்கு அதன் பங்களிப்பின் அடிப்படையில் வாக்களிப்பதற்கான ஒரு விகிதாச்சாரப் பிரதிநிதித்துவம் இருந்திருந்தால், கோவிட் பெருந்தொற்று கால உயிர்காக்கும் மருந்துகள் மற்றும் மருத்துவக் கருவிகளுக்கான வரி இப்போது இல்லாமல் இருந்திருக்கும்.
எந்த கூட்டாட்சி கட்டமைப்பிலும், மத்திய அரசு நியாயமான நடுவர் பாத்திரத்தை வகிக்க வேண்டும்.நேரடி வரிக் கொள்கை முடிவுகள், மாநில மக்கள் தொகையின் அளவுக்கு ஏற்ப விகிதாசார பிரதிநிதித்துவத்தைக் கொண்டிருக்கும் பாராளுமன்றத்தால் சட்டமியற்றப்படும்போது, மறைமுக வரிக் கொள்கை முடிவுகள் ஏன் "ஒரு மாநிலம் ஒரு வாக்கு" என்கிற அநீதியான சூத்திரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இருக்க வேண்டும்?GST கவுன்சிலின் "ஒரு மாநிலம், ஒரு வாக்கு" என்ற கட்டமைப்பு ஏற்றுக் கொள்ள முடியாதது மட்டுமல்ல மாற்றங்களைக் கொண்டு வர இயலாத ஒன்று.
கட்டுரையாளர்கள் : 1) தமிழக நிதி அமைச்சர் திரு.பழனிவேல் தியாகராஜன் 2) அரசியல் பொருளாதார அறிஞர் திரு.பிரவீன் சக்கரவர்த்தி.
நன்றி : இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்

Comments

Popular posts from this blog

மரணத்தின் விளிம்பில் 35 நாட்கள்கொரோனாவை போராடி வென்ற டெல்லி பெண்மணி | Delhi Woman wins fight against Corona after 35 days

மரணத்தின் விளிம்பில் 35 நாட்கள் கொரோனாவை  போராடி வென்ற டெல்லி பெண்மணி டெல்லியை சேர்த்த ஒரு பெண் 35 நாட்களாக கொரோனாவால் பாதிக்க பட்டு  செயற்கை சுவாசத்தில் போராடிய நிலையில் தற்போது மீண்டு வந்து அந்த கொடிய நோயை வென்றிருக்கிறார். இந்த செய்தி கொரோனாவால் பாதிக்க பட்ட அனைவருக்கும் ஒருவித உத்வேகத்தை கொடுப்பதாக அமைந்திருக்கிறது. ஒரு மாதத்திற்கு மேல் செயற்கை சுவாசம் மூலம் மரணத்தின் விளிம்பு வரை சென்று தனது மன வலிமையாலும் மருத்துவர்களின் போற்றுதலுக்குரிய சிகிச்சையாலும் மீண்டு நலமுடன் வீடு திரும்பி இருக்கிறார் அந்த பெண்மணி.  குருக்ஷேத்திராவில் தற்போது சிகிச்சைக்கு பின் ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டு இருக்கும் அந்த பெண் தனது அனுபவத்தை கூறும் போது தனக்கு நல்லமுறையில் சிகிச்சையும் ஊக்கமும் கொடுத்த மருத்துவர்கள்  மற்றும் பணியாளர்களுக்கும் தனது நெஞ்சார்ந்த நன்றிகளையும் தெரிவித்து இருக்கிறார். அந்த மருத்துவமனையில் வேறு எந்த ஒரு கொரோனா பாதிப்படைந்தவர்களும்  இத்தனை நாட்கள் செயற்கை சுவாசத்தை பயன்படுத்தியது இல்லை என்பதும் தெரிய வந்துள்ளது. 40 வயதுடைய மீனு சவுகான் என்ற பெண் கடந்த ஏப்ரல் 3 ஆம் தேதி கொரோனா சோதனையை மேற்

வெஜிடபிள் பிரியாணி (VEGITABLE BIRIYANI)

 வெஜிடபிள் பிரியாணி  தேவையான பொருள்கள்  பிரியாணி அரிசி - 400 மி.லி  நெய் - 100 மி.லி  பல்லாரி வெங்காயம் - 2 பச்சை மிளகாய் - 5 பெருஞ்சீரகம் - 2 தேக்கரண்டி  பட்டை - 2 துண்டு  ஏலக்காய் - 4 கிராம்பு - 4 அன்னாசிப்பூ - 2  முந்திரிப்பருப்பு - 1 மேஜைக்கரண்டி  தேங்காய் - 1 முடி காளிப்ளவர் - 100 கிராம்  காரட் - 200 கிராம்  பட்டானி - 200 கிராம்  உருளைக்கிழங்கு - 1  பீன்ஸ் காய் - 50 கிராம்  பாதிரொட்டி அல்லது ரஸ்க் 4 மல்லிசிச்செடி - கொஞ்சம்  புதினா - சிறிதளவு  உப்பு - தேவைக்கேற்ற அளவு  பூண்டு - 2 இஞ்சி - 25 கிராம் செய்முறை காய்கறிகள் அவரவர்கள் பிரியப்படி கூட்டியோ, குறைத்தோ போட்டு கொள்ளுங்கள். வாசனை சாமான்களை பொடி செய்து வைத்துக் கொள்ளவும். இஞ்சி, பூண்டை தட்டி வைத்துக் கொள்ளவும். மிளகாயையும் தனியாக பரபரப்பாக அரைத்துக் கொள்ளவும். உருளை கிழங்கை கொஞ்சம் பெரியதாகவும் மற்ற காய்கறிகளை ஒரே அளவாகவும் வெட்டி குக்கரில் குழயாமல் உப்பு சேர்த்து அவித்துக் கொள்ளவும். புதினா மல்லி இலைகளை இலை சிலையாக எடுத்து கழுவி வைக்கவும்.  பிரியாணி அரிசியை சுத்தம் செய்து தண்ணீர் வடிய வைக்கவும்.  வாய் அகன்ற பாத்திரத்தில் நெய்யை ஊ

21 ம் நூற்றாண்டின் பென்னி குயிக் - கலெக்டர் ககன்தீப் சிங் பேடி...! | 21st Century's Pennycuick is Gagandeep Singh Bedi !

இளைய சமுதாயமே ஒரு நிமிடம் இதை படியுங்களேன். படிக்கும் பொழுது கண்ணீர் மல்கியது. என்ன ஒரு பெருந்தகையாளர்! அடி பணிகிறேன் ககன்தீப் சிங் அவர்களே. மனந்திறந்து பாராட்டுங்கள் அன்பர்களே!! முடிந்தால் உங்கள் வலைதளத்தில் பதியுங்கள்~~~பகிருங்கள். 21 ம் நூற்றாண்டின் பென்னி குயிக் - கலெக்டர் ககன்தீப் சிங் பேடி...!!! நாட்டில் அழிந்துபோன நதிகள், தூர்ந்து போன ஏரிகள், காணாமல் போன குளங்கள் போன்ற வரலாற்றைத்தான் கேட்டிருக்கிறோம். அவற்றை மீட்டதாக சரித்திரம் இல்லை. ஆனால், இருந்த இடம் தெரியாமல், தண்ணீர் தங்கிய தடம் தெரியாமல். மொத்தமாக மண்ணுக்குள் புதைந்துபோன 1664 ஏக்கர் பரப்பளவு உள்ள வாலாஜா ஏரியை புயல், தண்ணீர் பஞ்சம், விவசாயிகள் தற்கொலைக்கு பெயர் போன கடலூரிலே மீட்கப்பட்டு உள்ளது. கடந்த 60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வறட்சியில் தவித்துக்கொண்டிருந்த 15 கிராமங்கள் இந்த மாதம் முதல் நெல், கரும்பு, வாழை என இருபோகத்துக்கு மாறியிருக்கின்றன. 2003 இலிருந்து இதற்காக போராடி அந்த ஏரியை மீட்டவர் மிகுந்த மதிப்பிற்கும், மரியாதைக்கும், போற்றுதலுக்கும் உரியவர் கலெக்டர் ககன்தீப் சிங் பேடி ஆவார். அவர் ஏரி மீட்ட வரலாறை பார்ப்போம். சத